در روايات ما ، نداشتن و به كار نبستن عقل ، از بالاترين مصيبت‌ها شمرده شده ، و كسى كه از عقل محروم مانده را شقى و بدبخت مىخوانند ؛ لذا نيروى عقل براى تأمين آتيهء جوان ، براى دست‌يابى به علم ، براى حقيقت‌يابى و حقيقت‌جويى ، براى عاقبت به خيرى و براى رسيدن به سعادت فردى و اجتماعى ، بسيار مؤثّر ، بلكه يك ضرورت شمرده مىشود .